Εν όψει των δημοτικών εκλογών που θα λάβουν χώρα την επόμενη Κυριακή, αναρωτιέμαι πόσο απύθμενη είναι η βλακεία του σύγχρονου Έλληνα δημάρχου και πολιτικού. Τι εννοώ; Μα, φυσικά, το αυτονόητο.
Αδιαφορώντας για την οικονομική μας κατάσταση (που βαδίζει από το κακό στο χειρότερο), οι νυν δήμαρχοι επιμένουν στην πάγια λαϊκίστικη τακτική του εντυπωσιασμού. Εδώ στην Καλλιθέα, θυμήθηκαν στο τέλος της θητείας τους να πλακοστρώσουν πεζοδρόμια, ενώ στη Ν.Σμύρνη ασφαλτοστρώσουν δρόμους.
Νομίζουν ότι απευθύνονται σε ανόητους, μάς νομίζουν για ανόητους. Θαρρείς και δεν ζούμε εδώ τόσα χρόνια, δεν αντιλαμβανόμαστε την ανικανότητά τους, δεν έχουμε βιώσει την ανυπαρξία τους. Με ποταπά τεχνάσματα προσπαθούν να μας ξεγελάσουν.
Όσο για τους νέους υποψηφίους που υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια· όσο για τα παιδαρέλια των 30 ετών που θέλουν να λύσουν το πρόβλημα της ζωής τους και θέτουν υποψηφιότητα (στέλνοντας ακόμη και τις μάνες τους στο δρόμο, για να τους διαφημίσουν - το συνάντησα στον χώρο εργασίας μου)· όσο για τα μεγάλα πολιτικά κόμματα που εσκεμμένα σιωπούν μπροστά στα σκάνδαλα που έχουν μπλεχτεί, αλλά μάς προτείνουν τους δικούς τους υποψηφίους και κονταροχτυπιούνται σε δημόσιες συζητήσεις και διαξιφισμούς, ένα έχω να καταθέσω: ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΧΗ.
Το σύστημα είναι σάπιο. Δεν υπάρχουν μεσσίες. Οι σημερινοί πολιτικοί και οι παρατάξεις τους είναι βουτηγμένοι στα σκατά μέχρι το λαιμό. Αυτοί και οι τράπεζες με τα τεχνάσματα περί ρευστότητας (δεν ξεχνάμε τα 24 δις που έλαβαν πριν ένα περίπου χρόνο, για να επιλύσουν ένα πρόβλημα που τελικά πολλαπλασιάστηκε) είναι οι μοναδικοί υπεύθυνοι της κατάντιας μας. Γιατί επιμένουν να ζητούν την υποστήριξή μας;
Πραγματικά, δεν μπορώ να φανταστώ ένα σύγχρονο Έλληνα με κριτική ικανότητα. Νομίζω πως αυτό το είδος είναι, όπως τα panda, υπό εξαφάνιση ή σε βαθιά λανθάνουσα κατάσταση. Έχει αποβλακωθεί ο κόσμος ή η πείνα και η κακοπέραση έχει αφυπνίσει τις μάζες; Θα το δούμε σε λίγες μέρες. Και τότε θα μάθουμε, αν είμαστε άξιοι ή όχι της μοίρας μας.
Α, και το άλλο πού το πας; Έχει γεμίσει ο τόπος με αφίσες και φυλλάδια που απεικονίζουν τις αφεντομουτσουνάρες των υποψηφίων με λαχταριστά μηνύματα που βαυκαλίζουν κάθε ταλαίπωρο νου. Οι οπαδοί της (δήθεν) περιβαλλοντικής ανάπλασης των δήμων ρυπαίνουν (και ηχορυπαίνουν) ασύστολα. Για χάρη μιας ωραίας καρεκλίτσας.

1 σχόλια:
Η κριτική ικανότητα του Έλληνα πρέπει να γιορτάζεται κάθε χρόνο (ας ορίσουμε μια μέρα αυθαίρετα) ως μνημείο της πολιτιστικής κληρονομιάς που χάσαμε.
Οι πολιτικοί μας, νιώθουν την ανάγκη να μας υπενθυμίσουν ότι υπάρχει δήμος, κανά μήνα πριν τις εκλογές, οπότε και τότε «απελευθερώνονται» τα κονδύλια, και ενσκήπτει επί του δήμου «οργασμός» ανασκαφών, επισκευών και όλων των υπολοίπων ευνοϊκών για το φιλοθεάμον κοινό ρυθμίσεων, ώστε τα «ζωντανά με τη μικρή μνήμη» να πάνε να ψηφίσουν έχοντας νωπή την εντύπωση από το μεγαλειώδες έργο του δήμου (του τελευταίου μήνα).
Στον δικό μου μάλιστα δήμο, ορισμένα έργα, φυλαγμένα σαν κερασάκια τούρτας, τα φύλαξαν για τη δεύτερη επαναληπτική εβδομάδα!
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, την ημέρα εορτής της κριτικής ικανότητας του Έλληνα, λέω να τη γιορτάζουμε κάθε 29 Φεβ. Για να μη το παρακάνουμε κιόλας...
Δημοσίευση σχολίου