Παράλογη πολιτική τακτική

Η πολιτική που σκοπεύει στην εξόντωση της κοινωνικής μάζας με μεθόδους σταδιακής εξαθλίωσης αποδεικνύει την παραλογία της στην άρνηση που δέχεται από τους ψηφοφόρους της. Στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές ο πολίτης έδωσε το στίγμα της αηδίας που αισθάνεται. Όχι όλοι, αλλά ένας στους δύο υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι δυσαρεστημένοι. Ένας στους δύο γνωρίζουν την προδοσία της γενιάς του Πολυτεχνείου που μας οδήγησε στον οικονομικό μαρασμό και στο σταδιακό ξεπούλημα της περιουσίας της πατρίδας μας.

ΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ

Πρόσφατα, η Ιρλανδία ζήτησε τη βοήθεια του ΔΝΤ, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις οικονομικές της δυσχέρειες. Αποκαλύφθηκε ευθύς αμέσως από την γενναία δημοσιογραφία της χώρας (καμμία σχέση με τους δικούς μας «γλύφτες») ότι οι ιρλανδοί πολιτικοί προδίδουν τη χώρα τους παραδίδοντας στους αλήτες του ΔΝΤ τους φυσικούς πόρους της χώρας.

Η Ελλάς διαθέτει κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η εκμετάλλευσή τους θα υπήρξε καταλυτική στην αποπληρωμή του χρέους της. Όμως, το Αιγαίο θα καταλήξει μία γκρίζα ζώνη, το Ιόνιο θα παραμείνει ανεκμετάλλευτο για αρκετά ακόμη χρόνια, ενώ για το φυσικό αέριο της Κρήτης (που σημειωτέον μπορεί να αποφέρει έως και $170 δις σε ετήσια βάση) ουδέν σχόλιον.

Αναμένουμε την εξαθλίωση της χώρας με τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση, ώστε να πωληθούν όσο όσο οι φυσικοί πόροι της χώρας μας στους ξένους. Εύγε, προδότες!

ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ

Το νομοσχέδιο (3899/2010, ΦΕΚ Α' 212) που αφορά στις τρομακτικές αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς είναι, κατά γενική ομολογία, καταστροφικό και ισοπεδωτικό για το εργασιακό δυναμικό της χώρας. Όλοι αναγνωρίζουν το αυτονόητο: Αν πληγούν οικονομικά οι ιδιωτικοί υπάλληλοι, θα μειωθεί η εμπορική τους ικανότητα και η αγορά θα οδηγηθεί σε μεγαλύτερη ύφεση. 

Ο ιδιωτικός υπάλληλος δεν επιβαρύνει το δημόσιο. Οι αποδοχές του είναι καρπός μιας κερδοφόρας ιδιωτικής επιχείρησης, η οποία με τη σειρά της αποδίδει με την φορολόγησή της στο κράτος. Για ποιον λόγο η κυβέρνηση προσπαθεί να πλήξει τον υγιή μηχανισμό της επιχειρηματικότητας; Πώς φιλοδοξεί να αποκομίσει περισσότερα έσοδα, αν οδηγήσει στον θάνατο τον επιχειρηματικό κόσμο της χώρας;

Φυσικά, η στερεότυπη και άτοπη απάντηση των κυβερνώντων είναι πως το εργασιακό νομοσχέδιο διασφαλίζει την βιωσιμότητα των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Ισχυρίζονται ότι οι επιχειρηματίες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, θα καταφέρουν να επιβιώσουν κατακρεουργώντας τον μισθό των υπαλλήλων τους και μετατρέποντάς τους σε σύγχρονους δούλους. 

Μα, ειδικά στα εμπορικά καταστήματα οι υπάλληλοι του ενός καταστήματος είναι και οι ίδιοι πελάτες άλλων καταστημάτων. Αν έχω λιγότερα χρήματα στην τσέπη μου, λιγότερα θα ξοδέψω στην γειτονική επιχείρηση, η οποία θα έχει μικρότερο κέρδος και μεγαλύτερη ζημία. Όλοι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι είναι ενεργά μέλη της αγοράς. Αν ψαλιδίζετε τον μισθό τους, ψαλιδίζετε τον τζίρο των καταστημάτων και κλονίζετε ακόμη περισσότερο την βιωσιμότητά τους. 

Περισσότερο χρήμα στην αγορά σημαίνει εμπορική ανάπτυξη που σημαίνει με τη σειρά της τόνωση των εσόδων του κράτους μέσω του Φ.Π.Α. και της φορολόγησης των επιχειρήσεων. 

Κάνω έκκληση στους επιχειρηματίες αυτής της χώρας να σκεφθούν ορθολογικά και να μην εφαρμόσουν τις διατάξεις του επικείμενου νομοσχεδίου για τα εργασιακά. Διαφορετικά, θα οδηγήσουν οι ίδιοι σε σταδιακό μαρασμό και αυτοκτονία τις επιχειρήσεις τους. Εξ άλλου, η εφαρμογή των διατάξεων του νόμου βρίσκεται στην διακριτική τους ικανότητα. Αν τον απορρίψουν στην πράξη, διατηρούν σταθερό το βιωτικό επίπεδο των εργαζομένων τους και κατ' επέκταση της αγοράς, από την οποία και οι ίδιοι ζουν. 


(Ανανέωση 1/10/2011: Ο δικός μου εργοδότης μπορεί να μην εφάρμοσε το νομοσχέδιο, αλλά με απέλυσε, γιατί ο ΓΑΠ και η παρέα του φρόντισαν να τα ισοπεδώσουν όλα και ο τζίρος του μαγαζιού έπεσε κατακόρυφα. Ευχαριστούμε, Ελλάδα που σκοτώνεις τα παιδιά σου!)

ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ

Ο πληθωρισμός στην χώρα έχει αγγίξει το 5,2%, όταν στις λοιπές ευρωπαϊκές χώρες κινείται στο 1,9%. Τα αγαθά στον τόπο μας κοστίζουν πολύ ακριβότερα από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

Αυτό από μόνο του είναι δείγμα κυβερνητικής ανικανότητας να παταχθεί η αισχροκέρδεια. Η απουσία ελέγχου στην αγορά είναι καθολική. Ο καθένας μπορεί να κοστολογεί όσο του καπνίσει τα προϊόντα του αισχροκερδώντας στις πλάτες του καταναλωτικού κοινού. 

Κλασικό παράδειγμα: Το x αγροτικό προϊόν ξεκινά σε εξευτελιστική τιμή από τον παραγωγό, περνά από πάμπολους μεταπράτες που ο καθένας θέλει να κερδίσει αυξάνοντας την τιμή και καταλήγει στο καλάθι του καταναλωτή σε τιμή αβάστακτα υψηλή. Από όλες αυτές τις μεταπωλήσεις, το κράτος κερδίζει τον Φ.Π.Α. κάνοντας έτσι τα στραβά μάτια. Να μην αναφερθούμε στα καρτέλ που δραστηροποιούνται ελεύθερα στην χώρα μας με τις ευλογίες του κράτους.

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα αναφερθεί στην Amazon και στις οικονομικότερες υπηρεσίες και προϊόντα που προσφέρει έναντι δύο ελληνικών επιχειρήσεων, των Παπασωτηρίου και Ελευθερουδάκη. Το συμβάν δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας.

Αντί, λοιπόν να εξισώσουμε τις τιμές των καταναλωτικών προϊόντων στην χώρα μας με τις τιμές που τα ίδια προϊόντα έχουν στο εξωτερικό, ξεκινούμε αντίστροφα μειώνοντας τους μισθούς. Πρώτα ελαττώστε τον πληθωρισμό, πρώτα πατάξτε την αισχροκέρδεια και έπειτα τους μισθούς, ανόητοι!