Με δύο μέτρα και δύο σταθμά.

«Ή, πώς το Σύνταγμα εδραιώνει την ανισονομία της θρησκείας.»

Πολλοί από μας μπορεί να μην έχουν ασχοληθεί καθόλου με το θέμα. Πολλοί από μας μπορεί να μην έχουν ανατρέξει ποτέ στο κείμενο του Συντάγματος. Οι περισσότεροι από μας πιστεύουν πως ο νομοθέτης υπήρξε αμερόληπτος και σοφός. Ακριβώς όπως ο Θεός των Χριστιανών θεωρείται Πανάγαθος, ώστε η πλειοψηφία των μετριοπαθών πιστών να μην έχει ανοίξει ποτέ το ιερό βιβλίο της Χριστιανοσύνης, ώστε να ξεστραβωθεί και να δει τι αρλούμπες γράφει μέσα. 

Πολλοί από μας δεν γνωρίζουν. Η άγνοια δεν είναι δικαιολογία. Η άγνοια επιδιώκεται και επιβάλλεται στις μέρες μας σαν μαύρο πέπλο που κρύβει την αλήθεια και βοηθά στην διαχρονική επιβίωση των μύθων που βολεύουν. 

Σύνταγμα της Ελλάδος

«Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος»

Άρθρο 3, παρ.1

«Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού.»

Άρθρο 13, παρ.1

«Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη.»

Άρθρο 13, παρ.2

«Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με την λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. Η άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει την δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται.»

Άρθρο 14, παρ.3

«Η κατάσχεση εφημερίδων και άλλων εντύπων, είτε πριν από την κυκλοφορία, είτε ύστερα από αυτήν, απαγορεύεται. Κατ' εξαίρεση, επιτρέπεται η κατάσχεση, με παραγγελία του εισαγγελέα, μετά την κυκλοφορία:

α) για προσβολή της χριστιανικής και κάθε άλλης γνωστής θρησκείας.»

Αυτά είναι λίγα απ' τα πολλά που μπορεί να διαβάσει κανείς εκεί μέσα. Όμως, από την πρώτη κιόλας γραμμή αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης την επικρατούσα θρησκοληψία. 

• Είναι αδιανόητο για κοσμικό κράτος του 21ου αι. να επικαλείται το όνομα μίας (αναπόδεικτης) θεότητας, προκειμένου να επικυρώσει το κείμενο που ακολουθεί. Η φράση αυτή έρχεται σε άμεση αντίθεση με το άρθρο 13 περί θρησκευτικής συνείδησης και ελευθερίας των γνωστών θρησκειών. Όμως, η σύνταξη του Συντάγματος έγινε με την ελπίδα ότι ο χριστιανισμός αποτελεί το κυρίαρχο θρησκευτικό δόγμα της Ελλάδος. Έτσι, αφού ο γραικός δεν ανέχεται την ύπαρξη αλλόθρησκων, ας επικαλεστούμε το όνομα του Τριαδικού Θεού και όχι του Αλλάχ, ας πούμε. 
• Η επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι ο ορθόδοξος χριστιανισμός. Στο άρθρο 3, παρ. 1 γίνεται μία διαπίστωση που αδιαφορεί για την χρονική παράμετρο των γεγονότων. Πότε και υπό ποιες συνθήκες ο χριστιανισμός επικρατεί στον ελλαδικό χώρο; Ηθελημένα αποκλείουμε την αφύπνιση του έθνους από κάθε είδους θρησκευτικές ανοησίες, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το καθεστώς θρησκευτικού σκοταδισμού (με τα οφέλη και τις ειδικές μεταχειρίσεις από μέρους της Εκκλησίας) θα διαρκέσει ες αεί! Συνάμα, ως επίσημη θρησκεία του κράτους ο ορθόδοξος χριστιανισμός «επιβάλλεται» στα σχολεία καταστρατηγώντας το αρθ.13 παρ.2 περί απαγόρευσης του προσηλυτισμού.
• Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη, αλλά όχι στην Ελλάδα. Κάπου αλλού ίσως. Διαφορετικά, οι μουσουλμάνοι της χώρας θα διέθεταν ήδη εκείνο το περιβόητο τζαμί που εμμέσως παρεμποδίζεται από το χριστιανικό ιερατείο. 
• Η θρησκευτική συνείδηση είναι ελεύθερη. Δεν υποβάλλεται σε μέτρα και σταθμά­· εν ολίγοις, επικρατεί ανεξιθρησκεία. Παρ' όλα αυτά, η κρατική μηχανή εξακολουθεί να κοτσάρει το θρήσκευμα στα επίσημα έγγραφα (εδώ).
• Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται. Μέγας μύθος! Η απαγόρευση ισχύει μόνον για τις άλλες (γνωστές) θρησκείες που ενδεχομένως να δραστηριοποιούνται στην χώρα μας, αλλά όχι για τον ορθόδοξο χριστιανισμό. Ο τελευταίος είναι κράτος εν κράτει σε βαθμό τέτοιο, ώστε να παραβιάζει το Σύνταγμα και να εξακολουθεί τον προσηλυτισμό των μικρών παιδιών στα σχολεία. Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια η διδασκαλία των θρησκευτικών είναι προαιρετική. Όμως, η  πρωινή προσευχή, τα αναρτημένα θρησκευτικά σύμβολα στις τάξεις και ο εκκλησιασμός εξακολουθούν. 
• Η κατάσχεση εντύπων επιτρέπεται, όταν προσβάλλεται η χριστιανική ή άλλη γνωστή θρησκεία. Εδραιώνεται, έτσι η λογοκρισία επί θρησκευτικών θεμάτων, για να 'χουν οι παπάδες το κεφάλι τους ήσυχο.

Βεβαίως, κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Και στην προκειμένη περίπτωση, η καταστρατήγηση των διατάξεων του Συντάγματος από μέρους της Εκκλησίας δεν αφήνει άμοιρο ευθυνών τον πολίτη της χώρας. Όταν ο πολίτης δεν είναι πρόβατο στο ποίμνιο. Όταν κατεβαίνει στους δρόμους, για να συμπαρασταθεί σε απατεώνες παπάδες (δες εδώ) αναφωνώντας «άθεη» την δικαιοσύνη, τότε καλά να πάθει. 

Σε τελική ανάλυση, η δικαιοσύνη πρέπει να είναι τυφλή και κατ' επέκταση «άθεη». Η μεροληψία υπέρ του δόγματος είναι καιρός να εκλείψει. Κάποτε οφείλουμε ως ευρωπαϊκή χώρα να διαχωρίσουμε την πολιτεία από την εκκλησία. Κάποτε, οφείλουμε επί τέλους :

• Να διαχωρίσουμε οριστικά τη θρησκεία από το κράτος και το σχολείο.
• Να αναθεωρήσουμε τα άρθρα του Συντάγματος που παρέχουν ιδιαίτερα προνόμια στην Χριστιανική Εκκλησία.
• Να πάψει να αναγράφεται το θρήσκευμα στα επίσημα έγγραφα του κράτους. Ό,τι ξεκίνησε με τις αστυνομικές ταυτότητες, να γενικευθεί επιτέλους σε όλους τους κρατικούς φορείς.
• Το «Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων» (λες και πρόκειται για πολλά θρησκεύματα) να ονομασθεί «Υπουργείο Παιδείας».
• Να καταργηθεί οριστικά το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία. Δεν αποτελεί ανασκόπηση των ανά την υφήλιο θρησκευμάτων, αλλά τεχνική προσηλυτισμού των μικρών παιδιών. 
• Να δημευθεί η αμύθητη περιουσία της Εκκλησίας. Σε ό,τι της απομείνει να επιβάλλεται φόρος ιδιοκτησίας ανάλογος με αυτόν που πληρώνει κάθε απλός πολίτης.
• Να καταργηθεί η μισθοδοσία των ιερέων από το κράτος.
• Να καταργηθούν οι πάσης φύσεως φοροαπαλλαγές που χαίρεται το εκκλησιαστικό ιερατείο.
• Να καταργηθεί ο θρησκευτικός όρκος και οι ορκωμοσίες. 
• Να θεσπισθεί η ουσιαστική κατοχύρωση της πολιτικής ονοματοδοσίας, της πολιτικής κηδείας και της καύσης των νεκρών (αναλόγως με ό,τι έχει ήδη προηγηθεί περί του πολιτικού γάμου).

Χριστουγεννιάτικα Φωτο-κουφά!

Ελληνάρας στολίζει ιστιοσανίδα!
Διακρίνεται  (στον κόκκινο κύκλο) το αστέρι στην κορυφή !

Ανάρτηση στο ΙΚΑ Καλλιθέας για τα «Χροστούγεννα»!

Visual C++ MFC: how to...

Δεν σου έχει τύχει (εμένα πολλές φορές) να ψάχνεις μια πληροφορία και να μην το βρίσκεις; Να ανοίγεις βιβλία, να ανατρέχεις στο διαδίκτυο και πάλι να αναλώνεις χρόνο πολύ, για να το βρεις;  Στην Visual C++ αυτό μοιάζει να είναι κανόνας. Τόσα ξενόγλωσσα εγχειρίδια (δεν μιλώ για ελληνικά - κανείς δεν ασχολείται) και κανένα δεν καλύπτει το θέμα πλήρως. Υποχρεώνεσαι και ανατρέχεις στο MSDN της Microsoft. Καλό ιστολόγιο, δεν λέω, αλλά πρέπει να κάνεις πολλά κλικ και η πληροφορία είναι ελλιπής. 

Επειδή, λοιπόν, ψάχνω, ψάχνω και ψάχνω και καταναλώνω χρόνο, για να βρω το αποτέλεσμα, θέλω να το αναρτώ κιόλας, μήπως σώσω τον πολύτιμο χρόνο κάποιου άλλου ταλαίπωρου. Ιδού:

Πώς χρησιμοποιούμε ένα bitmap σε ένα κουμπί (how to set a bitmap on a button):

how to set a bitmap on a button

Πώς δημιουργούμε ένα tool tip σε ένα κουμπί (how to create a button tool tip):

how to create a button tool tip

Πώς αλλάζουμε το εικονίδιο εφαρμογής Visual C++ MFC (how to change MFC application icon):
Για να αλλάξουμε το εικονίδιο μιας εφαρμογής Visual C++ MFC:

1. Τοποθετούμε το νέο εικονίδιο στον φάκελο Resources.
2. Πηγαίνουμε Solution Explorer > [appname].rc
3. Δεξί κλικ > View Code,  βρίσκουμε την γραμμή 

 IDR_MAINFRAME ICON    "res\\[new icon].ico"

αλλάζουμε το όνομα του εικονιδίου δίνοντας αυτό του νέου.

Για να αλλάξουμε το εικονίδιο MFC στο Ribbon, φορτώνουμε και πάλι το αρχείο *.rc και στα bitmap αναζητούμε το IDB_MAIN το οποίο και αλλάζουμε με το εικονίδιο της επιλογής μας.

Πώς αλλάζουμε το «Untitled- My Application» στον τίτλο της εφαρμογής Visual C++ MFC (how to change Untitled- My Application title):

Στον τίτλο του κυρίως παραθύρου (frame) του προγράμματος, από προεπιλογής εμφανίζονται το document name – Application name. Όταν δεν έχει ακόμη φορτωθεί κανένα document, τότε εμφανίζεται το untitle1.

ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ DOCUMENT NAME

·         Override CMainFrame::PreCreateWindow(CREATESTRUCT& cs)

·         Πρόσθεσε το cs.style &= ~FWS_ADDTOTITLE;

Το cs είναι τύπου CREATESTRUCT και περιέχει την member data style. Με την παραπάνω εντολή αφαιρούμε την τιμή FWS_ADDTOTITLE, όπου FWS σημαίνει FrameWindowStyle.

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ DOCUMENT NAME ΜΕ ΚΩΔΙΚΑ

Ο κώδικας μπορεί να κληθεί και από την View και είναι ο ακόλουθος:

C[appname]Doc* pDoc = GetDocument();

pDoc->SetTitle(L”Ο νέος τίτλος”);

ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ APPLICATION NAME ΜΕ ΚΩΔΙΚΑ

Το application name αποθηκεύεται σε ένα protected member data ονόματι m_strTitle της κλάσης CMainFrame. Για να το αλλάξουμε, δημιουργούμε μία νέα μέθοδο:

CMainFrame::SetAppName(LPCTSTR title)

{

                                m_strTitle = title;

}

Η συγκεκριμένη συνάρτηση μπορεί να κληθεί από το View ως εξής:

            CMainFrame* pFrame = static_cast(GetParent());   

                pFrame -> SetAppName(L”Το δικό μου όνομα”);

                pFrame -> OnUpdateFrameTitle(true);

Το static_cast μπαίνει, διότι η GetParent() καλεί το μητρικό παράθυρο (δηλ. το frame) που είναι τύπου CWnd*. Ο pointer που βλέπει στο μητρικό αντικείμενο μπορεί να δει και στο θυγατρικό.

ΜΟΝΙΜΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ APPLICATION NAME

Στο αρχείο resource .rc βρίσκουμε την ακόλουθη γραμμή, όπου αλλάζουμε το όνομα:

STRINGTABLE

BEGIN

    AFX_IDS_APP_TITLE       "Client Manager"

    AFX_IDS_IDLEMESSAGE     "Έτοιμο"

END

Πώς δημιουργούμε ένα Modeless παράθυρο διαλόγου (how to create a modeless dialog box):
To modeless παράθυρο διαλόγου πρέπει να ορισθεί στο CView ή γενικά στο frame, ώστε να μην παραμείνει ξεκρέμαστος, αν κλείσει το παράθυρο που τον κάλεσε.

Επίσης, πρέπει να φορτωθεί στην μνήμη heap (Η μνήμη heap (ή δυναμικής τοποθέτησης μνήμη) είναι η μνήμη όπου αποθηκεύονται μεταβλητές κατά την διάρκεια του χρόνου εκτέλεσης (runtime))  με εντολή new και όχι στην stack(Η μνήμη stack είναι η μνήμη, στην οποία αποθηκεύονται μεταβλητές όταν δηλώνονται ή αρχικοποιούνται, πριν την εκτέλεση (runtime), ώστε να εξακολουθεί να υπάρχει, ακόμη κι αν καταργηθεί η συνάρτηση που την κάλεσε.

Η διαδικασία που ακολουθούμε είναι:

1       Δημιουργούμε το παράθυρο διαλόγου στο μενού Resources.

2      Αντιστοιχούμε στο παράθυρο διαλόγου μία class::CDialog (π.χ. CModeless) και δηλώνουμε τις απαραίτητες memder data.

3   Στην κλάση που θα καλέσει την CModeless δημιουργούμε μία μεταβλητή CModeless*, δηλαδή:

CModeless* pDlg = new CModeless;

Μ’ αυτό τον τρόπο το παράθυρο έχει αποθηκευθεί στην μνήμη heap.

.     Στην κλάση CModeless παρακάμψουμε (override) τις μεθόδους OnOK(), OnCancel() και PostNcDestroy() ως εξής:

void CModeless::OnCancel()

{

                DestroyWindow();

}

void CModeless::OnOK()

{

                DestroyWindow();

}

void CModeless::PostNcDestroy()

{

                delete this;

}

Αυτό γίνεται, διότι στις πρώτες δύο, δεν πρέπει να κληθεί η EndDialog (η οποία καλείτε μόνον σε modal παράθυρα διαλόγων). Στην τρίτη μέθοδο η εντολή delete this καταργεί οριστικά το modeless παράθυρο.

Σημαντική είναι η χρήση της εξής ιδιότητας: ένας pointer τύπου βασικής κλάσης που έχει ορισθεί στην παραγόμενη κλάση μπορεί να δει και την βασική (με static_cast ή με dynamic_cast).

Πώς προσθέτουμε εικονίδια σε μία έτοιμη μπάρα εικονιδίων (τύπου bitmap) για το Ribbon:

Μπορούμε να επεξεργαστούμε μία ήδη έτοιμη μπάρα από εικονίδια τύπου bmp και να προσθέσουμε το δικό μας στο τέλος.

Τα μικρά εικονίδια έχουν μέγεθος 16x16 pixel, ενώ τα μεγάλα εικονίδια 32x32 pixel. Αν η μπάρα έχει 10 εικονίδια, τότε το μέγεθός της είναι 320x32 (για μεγάλα εικονίδια) ή 160x16 (για μικρά εικονίδια).

Η μπάρα μπορεί να φορτωθεί στο Photoshop, όπου και μπορούμε να την επεξεργαστούμε. Αφού μεγαλώσουμε τον καμβά στο νέο μήκος και προσθέσουμε το νέο εικονίδιο, πρέπει να ασχοληθούμε με έναν σημαντικό παράγοντα: το Alpha Channel. Το κανάλι αυτό αφορά στην διαφάνεια της μπάρας. Στην επιλογή Channels, επιλέγουμε το Alpha Channel και σβήνουμε το εσωτερικό του εικονιδίου, ώστε αυτό να είναι ορατό. Έτσι, το μαύρο υπόβαθρο δεν εμφανίζεται, όταν καταχωρήσουμε την μπάρα εικονιδίων στο ribbon.

Πώς κάνουμε reset των settings στο Visual Studio (how to reset settings in Visual Studio):

Μπορούμε να κάνουμε reset στα setting ακολουθώντας την διαδρομή:

Tools > Import & Export Settings

Εκεί μπορούμε να σώσουμε τις τρέχουσες ρυθμίσεις και να επαναφέρουμε τις αρχικές προεπιλογές του προγράμματος.

Πώς κάνουμε reset των settings στο Visual Studio (how to reset settings in Visual Studio):

Το splash screen δεν είναι παρά ένα παράθυρο διαλόγου με χρονοδιακόπτη και χωρίς περίγραμμα και κουμπιά. Η διαδικασία δημιουργίας του είναι η ακόλουθη:

   Δημιουργούμε στα resources ένα νέο παράθυρο διαλόγου. Αφαιρούμε όλα τα κουμπιά, προσθέτουμε μόνον εικόνα και κείμενο. Το παράθυρο δεν πρέπει να έχει system menu, πρέπει να είναι top, να μη έχει border (ή έστω thin) και να εμφανίζεται πάνω από όλα τα υπόλοιπα παράθυρα.

    Δημιουργούμε μία κλάση τύπου Cdialog (ή CdialogEx) (π.χ. την CsplashScreen) και την αντιστοιχούμε στο παράθυρο διαλόγου.

      Στην κλάση προσθέτουμε μία μέθοδο Show(UINT millisec = 5000) που στην υλοποίησή της περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

                                                                               if(Create(IDD, GetDesktopWindow())
                                                                                {
                                                                                        ShowWindow(SW_SHOW);
                                                                                        SetTimer(1, millisec, NULL);
                                                                                 }

Το 1 στον SetTimer είναι index του Timer (για την περίπτωση που υπάρχουν πολλοί). Την κλήση του Timer, όταν παρέλθει ο χρόνος, την λαμβάνει ένα window message, το WM_Timer.

   Το WM_Timer προστίθεται στην κλάση μας και ορίζει έναν handle εντός του οποίου προσθέτουμε μία εντολή DestroWindow(), ώστε να καταστραφεί το παράθυρο διαλόγου, μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος.

     Τώρα, η splash screen είναι έτοιμη. Δημιουργούμε μία member τύπου CsplashScreen στην κλάση CmainFrame.  Στον constructor της CmainFrame τοποθετούμε την member και εφαρμόζουμε πάνω της την μέθοδο Show, όπου μπορούμε να ορίσουμε τον χρόνο εμφάνισης της splash screen.

Hawking : Δεν απαιτείται θεϊκή παρέμβαση στη δημιουργία του κόσμου

Ο βρετανός θεωρητικός φυσικός Stephen Hawking τάραξε και πάλι τα νερά της θεολογικής κοινότητας με το τελευταίο του βιβλίο «The Grand Design» (2010).   

O Hawking απευθύνεται στο πλατύ κοινό και με απλή και κατανοητή γραφή περιγράφει τα μυστήρια του Σύμπαντος και τα αποτελέσματα των ερευνών του σχετικά με την Θεωρία των Πάντων. Η Θεωρία Μ είναι η καλύτερη έως σήμερα υποψήφια θεωρία για τον τίτλο της θεωρίας των πάντων και περιμένει την πειραματική επιβεβαίωσή της από πειράματα σαν κι αυτά που σχεδιάζονται στο CERN.

Όπως είναι φυσικό, όσο η επιστήμη προχωρά ολοένα και περισσότερο με τις ανακαλύψεις της, ο χώρος που απομένει για τον Θεό γίνεται διαρκώς και πιο ασφυκτικός. Όσο κι αν προσπαθούν οι θεολόγοι να τοποθετήσουν κάπου τον «δημιουργό του κόσμου», το Σύμπαν μας μοιάζει με ένα καλοκουρδισμένο ρολόι που δεν χρειάζεται την βοήθεια κανενός υπερβατικού όντος, για να λειτουργήσει. Έτσι, η θρησκεία εναπόθετε τις ελπίδες της στις απαρχές της δημιουργίας του Σύμπαντος: εκεί στέκονταν ο Δημιουργός Θεός για να δώσει το έναυσμα και να εκκινήσει η Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang).

Να, όμως που η επιστήμη τούς χαλάει τα σχέδια. Στο βιβλίο του, The Grand Design, ο Hawking λέει: «Σύμφωνα με τη Θεωρία Μ, το Σύμπαν μας δεν είναι μοναδικό. Αντιθέτως, η Θεωρία Μ προβλέπει ότι υπάρχουν αμέτρητα Σύμπαντα, τα οποία έχουν δημιουργηθεί εκ του μηδενός. Η δημιουργία τους δεν απαιτεί την παρέμβαση κανενός υπερφυσικού όντος ή θεού.» (σελ. 21)

Και συνεχίζει: «Ακριβώς επειδή υπάρχει η βαρύτητα, το Σύμπαν δημιουργεί τον εαυτό του εκ του μηδενός. Η αυθόρμητη δημιουργία είναι η αιτία που υπάρχει κάτι αντί του μηδενός, είναι η αιτία που υπάρχει το Σύμπαν, είναι η αιτία της δικής μας ύπαρξης. Δεν είναι απαραίτητο να επικαλέσουμε τον Θεό, για να ανάψει το φυτίλι και να ξεκινήσει το Σύμπαν [την Μεγάλη Έκρηξή του].» (σελ.282)

Σε συνέντευξη που έδωσε στο βρετανικό Channel 4 στην εκπομπή «Genius of Britain» τον Ιούνιο του 2010, ο Hawking δήλωσε ότι δεν πιστεύει ότι υπάρχει ένας «προσωπικός» θεός. Επί πλέον είπε ότι: «Το ερώτημα είναι: ο Θεός επέλεξε τον τρόπο με τον οποίον ξεκίνησε το Σύμπαν να υπάρχει και για λόγους που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε, ή το Σύμπαν υπάρχει χάριν στους νόμους της επιστήμης; Πιστεύω στο δεύτερο. Αν νομίζετε, μπορείτε να αποκαλέσετε τους νόμους της επιστήμης ως "Θεό", αλλά δεν θα επρόκειτο για έναν "προσωπικό" θεό που θα μπορείτε να τον συναντήσετε και να του κάνετε ερωτήσεις.»

Και αναρωτιέμαι τώρα; Τι είναι πιο συνετό και λογικό να ακολουθήσουμε: την άποψη του παπά της ενορίας που μας θέλει πρόβατα και δεν ξέρει την τύφλα του από επιστήμη; Ή την συλλογιστική ενός από τους ευφυέστατους επιστήμονες του 21ου αιώνα; Προσωπικά, επιλέγω το δεύτερο.

Μειονότητα οι άθρησκοι στις φυλακές

Είναι κλασική «καραμέλα» στο στόμα των θρησκευομένων πως η απομάκρυνση από την θρησκεία οδηγεί μοιραία στην ανηθικότητα. Ο Χριστός, ο Αλλάχ ή ο εκάστοτε θεός της κάθε θρησκείας είναι η πηγή της ηθικής (;!), αυτός που υπαγορεύει τι είναι καλό και τι κακό. Απαρνήσου τον καλό θεούλη και αυτομάτως μετατρέπεσαι σε ένα ανήθικο, διαβολικό κάθαρμα, δακτυλοδεικτούμενο από όλους τους «καλούς» θεοσεβούμενους. 

Αυτός είναι ο μύθος που πλασάρουν οι θεϊστές, για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν για το δίκαιο στην αρχαιότητα και πώς οι πρόγονοί μας  είχαν διαχωρίσει τη θρησκεία από την έμφυτη στον άνθρωπο «αιδώ τε και δίκην». Άλλωστε, δεν θα ήταν δυνατή η θεσμοθέτηση, ούτε το Αττικό Δίκαιο, ούτε το Ρωμαϊκό Δίκαιο, αν περιμέναμε τη Βίβλο και τις 10 Εντολές, για να θεμελιώσουμε την Δικαιοσύνη.

Έχετε σκεφτεί, ωστόσο, πως, αν έχουν δίκιο οι θεϊστές, τότε όλες οι φυλακές του κόσμου θα πρέπει να είναι γεμάτες με άθεους εγκληματίες, φορείς της ανηθικότητας και της εγκληματικότητας; Θα μπορούσε στη φαντασία τους να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στην πραγματικότητα, οι αριθμοί τους διαψεύδουν. 

Το στατιστικό δείγμα προέρχεται από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Φυλακών των ΗΠΑ για το έτος 1997. Ιδού πώς κατανέμονται οι κρατούμενοι στις αμερικάνικες φυλακές σύμφωνα με το θρήσκευμά τους: 

Στο παραπάνω δείγμα έχουμε συνοπτικά:

Εβραιο-Χριστιανοί = 83.76%     Αθεϊστές = 0.21%

Σε αντίστοιχη στατιστική μελέτη στην Μ.Βρετανία, δημοσιεύθηκαν τα ακόλουθα στοιχεία για την Αγγλία και την Ουαλία:

Στο δείγμα αυτό έχουμε συνοπτικά:

Έτος 1993:  Εβραιο-Χριστιανοί = 75.11%      Άθρησκοι = 17.64%

Έτος 1994:  Εβραιο-Χριστιανοί = 70.16%     Άθρησκοι = 22.31%

Έτος 1995:  Εβραιο-Χριστιανοί = 66.00%    Άθρησκοι = 25.80%

Έτος 1996:  Εβραιο-Χριστιανοί = 66.14%     Άθρησκοι = 25.64%

Έτος 1997:  Εβραιο-Χριστιανοί = 64.55%     Άθρησκοι = 27.32%

Έτος 1998:  Εβραιο-Χριστιανοί = 63.33%     Άθρησκοι = 28.04%

Έτος 1999:  Εβραιο-Χριστιανοί = 61.20%     Άθρησκοι = 30.16%

Έτος 2000: Εβραιο-Χριστιανοί = 59.73%     Άθρησκοι = 31.09%

Μέση τιμή:  Εβραιο-Χριστιανοί = 65.78%     Άθρησκοι = 26.00%

Συμπέρασμα

Αν και οι δύο στατιστικές μετρήσεις δείχνουν μία τεράστια διαφορά στο ποσοστό των μη θρησκευομένων, συμφωνούν στο ακόλουθο συμπέρασμα:

Η πλειοψηφία των κρατουμένων στις αμερικάνικες και βρετανικές φυλακές είναι χριστιανοί.

Αναθεωρήστε, επομένως τις απόψεις σας για την ηθική, φίλτατοι Χριστιανοί. Οι ομόθρησκοί σας έχουν κάνει κατάληψη στις φυλακές! Και δεν είναι οσίες Παναγίες!

Πηγές : The Atheist Blogger , Britain Home Office